حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبَانُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ أَبِي عُبَيْدٍ قَالَ طَبَخْتُ لِلنَّبِيِّ ﷺ قِدْرًا وَقَدْ كَانَ يُعْجِبُهُ الذِّرَاعُ فَنَاوَلْتُهُ الذِّرَاعَ ثُمَّ قَالَ: نَاوِلْنِي الذِّرَاعَ فَنَاوَلْتُهُ ثُمَّ قَالَ: نَاوِلْنِي الذِّرَاعَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكَمْ لِلشَّاةِ مِنْ ذِرَاعٍ فَقَالَ: وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ سَكَتَّ لَنَاوَلْتَنِي الذِّرَاعَ مَا دَعَوْتُ.
Abu Ubayd, må Gud vara nöjd med honom, sade: Jag lagade en gryta åt Profeten ﷺ. Han tyckte om frambenet och jag räckte honom därför ett framben. Efter en stund sade han: “Räck mig ett framben”, och jag gav det till honom. Sedan sade han: “Räck mig ett framben”, och jag sade: “Guds Sändebud, hur många framben har ett får!?” Han svarade: “Vid Honom som har mitt liv i Sin hand, hade du förblivit tyst skulle du ha räckt mig framben [efter framben] så länge jag bad om det!”